Softbal lijkt veel op honkbal maar heeft een aantal afwijkende voorschriften. Zo is het aangooien (pitching) bij softbal onderhands, is het veld kleiner en de bal iets groter. Het principe bij beide sporten is hetzelfde: je moet zo veel mogelijk punten scoren (lopen via het eerste, tweede, derde honk en de thuisplaat) en je moet trachten te verhinderen dat de tegenpartij punten scoort (zie honkbal). Een softbalwedstrijd duurt gemiddeld maar half zo lang als een honkbalwedstrijd. Dit heeft onder andere te maken met het aantal innings en de snelheid van handelen op een kleiner veld.

Softbal is net als honkbal een technisch en tactisch hoogstaande sport. Softbal was van 1996 tot en met 2008 een Olympische sport bij de vrouwen en krijgt steeds meer leden wereldwijd. Softbal wordt zowel door dames als door heren gespeeld, elk in hun eigen competitie.

Verdedigende partij
De werper (Engels: pitcher): degene die op de werpruimte (pitch), in het midden van het veld staat. De werper moet de bal onderhands naar zijn teamgenoot, de achtervanger, gooien die achter de thuisplaat staat. 

De achtervanger (Engels: catcher): staat achter de thuisplaat en moet de bal die de werper naar hem gooit proberen te vangen.

De verdediging: het verdedigende team staat in het veld en probeert de slagman/honklopers uit te maken door de bal te vangen, de lopende slagman uit te tikken of de bal sneller dan de slagman op het honk waar deze naar toe loopt te krijgen.

Aanvallende partij
De slagvrouw

De slagvrouw staat bij de thuisplaat en moet proberen de toegegooide bal door de werper in de goede richting te slaan (binnen het veld). Nadat dit gelukt is laat zij de knuppel op de grond vallen en rent naar het eerste honk en indien mogelijk verder. Als de slagvrouw uiteindelijk (kan in een of meer slagbeurten) alle honken heeft aangeraakt en daarna de thuisplaat heeft deze één punt voor zijn team gescoord.

Honkloper: de slagvrouw wordt, nadat zij de bal heeft weggeslagen en begonnen is de honken af te gaan, een honkloper genoemd.